O EXPERIMENTO DO PEQUENO ALBERT. JOHN B. WATSON

O experimento do "Pequeno Albert" é unha demostración do proceso de condicionamento clásico realizada por John B. Watson e a súa colaboradora Rosalie Rayner, na Universidade Johns Hopkins. Seleccionouse a un neno san de nove meses, Albert, foi examinado para determinar que non existía nel un medo previo aos obxectos que se lle ían a presentar (animais con pelo). Si se identificou un medo aos sons fortes (como o producido ao golpear unha lámina metálica cun martelo fortemente). O experimento iniciouse cando Albert tiña 11 meses e tres días. O deseño era presentarlle ao pequeno Albert un animal e ao mesmo tempo un ruído forte (golpeando unha barra detrás da cabeza do neno). Logo de varios ensaios, o neno sollozou ante a presenza dunha rata (ca que anteriormente xogaba) e logo mostrou xeneralización do estímulo a outros estímulos semellantes, un can, unha madeixa de la, un abrigo, etc. Non se chegou a por en marcha unha segunda fase do experimento, que consistiría en estudar a forma de quitar o medo condicionado. É importante sinalar que o experimento do pequeno Albert non se podería realizar hoxe en día en psicoloxía por consideralo contrario á ética da experimentación científica.